Het dorps dierenweitje met om te beginnen twee pony’s is bijna een feit. Wij, twee gezinnen, huren een stukje grond en gaan in de kerstvakantie samen met andere schoolouders aan de slag met afrastering en een schuilstal. Dus: tijd voor een feestje? Nou nee, nog niet.

Wat is er aan de hand? Ik moet een keuze maken welke paarden hierheen komen. En ze staan nu zo lekker in een kudde. Met, zoals collega Margriet Markerink het zegt, een heldere rolverdeling.

Fries Thijs is de baas, en een fantastische leider. Hij bewaakt de rust en helpt mij regelmatig het veulen te pakken. Kees is de pony die er het laatst bij kwam, en speciaal is aangeschaft voor het dierenweitje. Hij stond vier jaar alleen (zie ook www.paardenbijelkaar.nl). Van Thijs leert hij hoe het moet, ruin zijn in een kudde. Evita hangt het vrouwtje van uit, en laat zich dekken door Kees. Anina geeft juist aan dat hij nog even iets beleefder mag doen, en jaagt Kees regelmatig weg. Veulen Manuel staat bijna altijd naast Thijs en maakt met menigeen een spelletje. Van knuffelen houdt hij erg.

Nu is mij geleerd dat een veulen na een maand of zes gespeend moet worden, en heb ik met dat vooruitzicht gezocht naar een weitje hier in de buurt. Natuurlijk had ik ook een opfok kunnen zoeken, maar ik geloof niet in een goede opvoeding van jonge paarden zonder senior. Ik wil het graag samen met anderen natuurlijker inrichten.

Ook omdat de jonge meid graag een ruin wilde, hebben we daarnaar gezocht. Een volwassen ruin in combinatie met Manuel leek me ideaal, eventueel nog aangevuld met een tweede veulen.

De kudde observerend lijkt het me echter helemaal niet logisch mentor Thijs en leerling Manuel uit elkaar te halen. Dan beter Evita meenemen met Kees naar Eefde. Maar hebben ze genoeg aan elkaar? Wie stelt ze gerust op een manier dat alleen Thijs kan? Wie speelt er met Kees zoals Manuel doet? En wie leert Kees wat deftige beleefdheden zoals Anina?

In stal situaties heb ik vaak gezien dat de merrie er op een bepaald moment genoeg van heeft, zo’n kind aan de tiet. Maar nu ze nog lekker 24/7 buiten staan is er niets aan de hand. De situatie zo houden kan natuurlijk, maar dan kan de jonge eigenaresse niet zelf op de fiets naar haar lieve Kees, en hebben we ook dubbele lasten, want het weitje is al gehuurd.

Komt tijd, komt raad, bedachten de andere moeder en ik. Maar ja, wanneer? Ik wacht af. Mocht je ideeën hebben, laat het weten via tjitske@boerenvee.nl