Het minipaard: mooi, slim en veelzijdig. Klein en fijn van buiten, maar groots van binnen. Een gesprek met Machteld van Zwienen (33) en Ciska van Dommelen (37) van het NMPRS, het Nederlands Minipaarden Registratie Stamboek.

Waar andere stamboeken kampen met een teruggang van het aantal leden, is dat bij het NMPRS geenszins het geval. Daarbij is het merendeel van de leden jong, gemiddeld tussen de 20 en 40 jaar oud. Ook de beide dames hebben thuis minipaarden staan en doen enthousiast mee aan de door hen zelf georganiseerde evenementen en keuringen. “Hobby en werk loopt bij ons in elkaar over,” zegt Ciska.

Het minipaard is een rijpaard in het klein

Het NMPRS werd in 1993 opgericht door een aantal gelijkgestemden die een rijpaard in het klein wilden fokken. Een minipaard in plaats van een minipony. Machteld: “Een minipaard is wat anders dan een minipony. Minipony’s hebben bijvoorbeeld veel zwaarder beenwerk. Een minipaard heeft een veel ruimere beweging.” Ciska wijst naar de enige Shetlander in de wei tussen de zes NMPRS-paarden van Machteld. “Kijk zelf maar. En dat is nog een luxe Shetlander. Hij is echt veel grover dan de minipaarden.”

In het begin veel kruisingen

In de beginjaren werd er binnen het NMPRS veel gekruist, weet Machteld. “Er werden veel AMHA’s (American Miniature Horse Association) gekruist met Shetlanders. Shetlanders kun je namelijk makkelijk verluxen. Die AMHA’s kwamen hier vanuit de VS naartoe. Maar er werden ook Shetlanders met Welsh pony’s of kleine Hackney’s gekruist. Die AMHA’s zijn heel mooi om te zien, maar het is vooral show, uiterlijk vertoon. Er wordt minder naar de beweging gekeken.”

minipaard - aangespannen rijden

Het minipaard is sterk en gezond

Door een strenge veterinaire keuring en jurering op beweging wist het NMPRS-paard zich in nauwelijks drie decennia te ontwikkelen tot een sterk en gezond minipaard. Gebreken die je veel bij minipony’s ziet, zoals dwerggroei, een koehakkige stand van de achterbenen, een onder- of overbeet, komen bij minipaarden nauwelijks meer voor.

“Wanneer veulens worden gechipt, controleert de paspoortcontroleur direct op gebreken. Heeft een veulen die, dan wordt dat dier meteen afgekeurd als fokdier en ingeschreven in een apart deel van het stamboek,” aldus Ciska. “Om ingeschreven te kunnen worden in het hoofdstamboek, móeten bovendien beide ouders veterinair zijn goed gekeurd.”

Vandaag de dag beschikt het NMPRS over een grote pool met eigen, veterinair goedgekeurde, fokdieren. Alleen al in Nederland lopen zo’n 35.000 raszuivere minipaarden rond. Slechts heel af en toe is er nog invloed van buitenaf.

Vriendelijk en leergierig, dat is het minipaard

Op de keuring wordt puur gekeken naar beweging en exterieur en of de paardjes veterinair in orde zijn. Ergens jammer, want hun karakter maakt de paardjes minstens zo leuk als hun uiterlijk. “Ze zijn heel vriendelijk, maar ook heel leergierig en zelfs een tikkeltje fanatiek,” stelt Machteld. “Ze willen graag werken, hebben het nodig om wat te doen. Net als een groot rijpaard dus!”

De dames houden hun minipaarden fit door hen te longeren, mee te nemen naast de fiets, met hen te zwemmen of te wandelen. Machteld rijdt ook aangespannen. Feitelijk is elke vorm van arbeid mogelijk met een minipaard, behalve serieus rijden onder het zadel. Hoewel een klein kind er best een keer op kan zitten. Hun intelligentie en gemoedelijke karakter maakt het zelfs mogelijk om minipaarden als therapiepaard in te zetten.

Interesse in een minipaard?

Ben je geïnteresseerd en overweeg je een minipaard aan te schaffen, neem contact op met het NMPRS. “Bel ons! Wij vinden het belangrijk dat je naar een fokker gaat die goed bezig is. Vermeerderen betekent niet altijd verbeteren!”, besluit Machteld.  

Tekst: Judith van der Steeg. Foto’s: NMPRS

 

Geïnteresseerd in paarden? Lees ook ons artikel over de Appaloosa.