Deze week is een nieuw keuzevak voor studenten Diergeneeskunde van start gegaan; forensische diergeneeskunde. Kennis op dit vlak kan helpen bij het opsporen van dierenmishandeling.

Maar al te vaak is er in de krant te lezen dat mishandelde of verwaarloosde dieren bij de dierenarts terecht komen. Om ook consequenties te kunnen verbinden aan bepaald ongewenst menselijk handelen ten opzichte van dieren is het zaak om kennis te hebben van onder andere de juiste wijze van melden en het verzamelen van bewijsmateriaal.

“In een theoretisch keuzevak dat twee weken duurt, leren wij de studenten de grondbeginselen van diergeneeskundig forensisch onderzoek bij levende en overleden dieren”, zegt initiatiefneemster Nienke Endenburg. Zij is verbonden als GZ-psycholoog aan de faculteit Diergeneeskunde.

Huiselijk geweld

Dierenmishandeling is vaak de voorbode van huiselijk geweld. Het is dus voor een (toekomstig) dierenarts belangrijk om dierenmishandeling in de praktijk te herkennen en het op een juiste manier te adresseren. “Dit is gevoelige materie”, aldus Nienke Endenburg. “Ten eerste trainen wij de studenten om het gesprek met de eigenaar aan te gaan. Daarnaast moet er bij een verdenking van mishandeling of verwaarlozing van een dier bewijsmateriaal op een juiste wijze verzameld worden. Denk hierbij aan bemonstering van sporen en lichaamsmaterialen. Het is ook belangrijk om de verdenking op de juiste wijze te melden aan de desbetreffende instanties. Indien er een rechtszaak van komt zal de dierenarts ook als getuigendeskundige moeten optreden. Dat is nogal wat.“