Zo’n 4.000 gewonde en verweesde inheemse wilde dieren vinden jaarlijks hun weg naar Opvang Noach. Hier worden ze liefdevol verpleegd door Petra Lesterade. Het merendeel redt het en na revalidatie zet echtgenoot Toon de dieren weer in het wild uit. 

Opvang Noach is gevestigd aan een smal landweggetje even buiten het Gelderse dorpje Halle. In de oase van rust die het eigenhandig aangelegde bosperceeltje is, vangen Petra en Toon al 15 jaar lang gewonde wilde inheemse diersoorten op. Om ze na revalidatie hun vrijheid terug te geven.

De behandelruimte met de couveuses en het daarachter gelegen bos met de volières en buitenrennen zijn het domein van Petra. Zij is de enige die de dieren verzorgt, voedt en behandelt. Hoe zij dat doet is te zien op een aantal filmpjes die ze speciaal voor geïnteresseerden heeft laten maken. Wat meteen opvalt, is dat ze zich in absolute stilte van haar verzorgende taak kwijt. “Geen radio, geen andere mensen erbij. Ik ben helemaal niet zo zweverig ingesteld, maar in stilte zie en voel je veel meer, is mijn ervaring. Als je met z’n tweeën werkt ga je al gauw praten en ben je sneller afgeleid. De dieren zitten hier al noodgedwongen opgesloten. Dan ga ik ze niet ook nog laten wennen aan mensen. Ze moeten hun natuurlijk vluchtgedrag blijven behouden.”

Hoe is Petra op het idee gekomen om een opvang te beginnen? Wat drijft haar? Welke dieren worden er opgevangen en welke niet? Het complete artikel lees je in Boerenvee nummer 5 van 2021.

Verder lezen? Neem een (proef)abonnement.

Wil je dit nummer als eerste nummer van je abonnement ontvangen? Dat kan!  Vermeld in het opmerkingenveld dat je Boerenvee 5 als eerste nummer wil ontvangen.

 

Tekst en foto: Margriet Markerink