De Kunder hangoor is een vrij nieuw konijnenras in Nederland. De Kunder is sinds 2016 erkend. Een nieuw ras van welke hobbydiersoort dan ook, komt nooit zomaar uit de lucht vallen. Boerenvee vertelt het verhaal over de Kunder en zijn ‘schepper’, de nu 75-jarige Wiel Ladenstein, uit het Limburgse Voerendaal.

Aan de totstandkoming van de Kunder ligt een verrassende filosofie ten grondslag. “Kunrade staat van oudsher bekend om de gelijknamige steensoort die hier vanaf de Romeinse tijd gedolven wordt”, steekt Wiel van wal. “Ook mijn grootvader was werkzaam in de steengroeve, totdat hij om het leven kwam tijdens een dynamietdetonatie bij het delven van Kundersteen. Kundersteen is zodoende verweven met mijn familiegeschiedenis.”

Wiel fokt jarenlang met konijnen. In 2014 besluit hij een konijnenras te gaan ontwikkelen met een pels met de kleur van Kundersteen en verzilverde haarpunten. Wiel woont dan nog in de laatste straat in Kunrade waar Kundersteen wordt gedolven. Het konijn moet een eerbetoon worden aan zijn geboortegrond.

De Kunder en zijn gevulde wangetjes

“Het moest een hangoor worden. En ik wilde een mooi gedrongen, massief dier, net zo breed als hij lang is. Met een ramskop en de dikgevulde wangen die ik zelf ook heb, haha!” Het dier moest tussen de 2,5 en de 3 kilo wegen. Ook wilde Ladenstein op vijftig procent van de haartoppen een verzilvering, egaal verdeeld over het lichaam. Dat lukte redelijk. Maar wat bleek? De verzilvering kwam niet goed tot uiting tegen de lichte, verwaterde kleur van Kundersteen. “Ik moest mijn ideaalbeeld bijstellen. Ik ging aan de slag met donkere exemplaren van verschillende konijnenrassen. Dit resulteerde uiteindelijk in de nuance die in 2016 officieel erkend werd: zwart met een middennuance qua verzilvering.”

Een hele kunst

Volgens Ladenstein is het nog een hele kunst om de verzilverde haartopjes mooi verdeeld over het lichaam te krijgen. “Het ene exemplaar is te rijk verzilverd, het andere te weinig. Mijn te rijk verzilverde Kunders heb ik gratis uitgedeeld aan de nieuwe fokkers die ik begeleid. Kijk, heb ik erbij gezegd, deze zijn ongeschikt voor de show en misschien niet mooi in jouw ogen, maar houd ze en kruis ze met dieren die te weinig verzilverd zijn. Zo kun je proberen om precies op het midden uit te komen.”

Een fanatieke fokker van de Kunder is de gepensioneerde pater Ton Storcken uit Eckelrade. “Een man naar mijn hart, want hij zet zich met volle toewijding in voor het bestaan en het behoud van de Kunder.” Het aantal Kunderfokkers is nu nog laag. Te laag, volgens Ladenstein. “Vier in Limburg, één in Friesland, één in Gelderland en één in Zuid-Holland.”

Vallen en opstaan

Wiel haast zich te zeggen dat het kweken van een nieuw konijnenras nog niet zo simpel is. Als voorbeeld noemt Wiel zijn poging om een blauwe Kunder te fokken. “Je moet hiervoor als fokker kennis van zaken hebben, maar ook veel doorzettingsvermogen. In een poging om ook een blauwe kleurslag te creëren, had ik alleen een Nederlandse, blauwbonte hangoordwerg tot mijn beschikking. Dit gaf het mooie korte type en de blauwe tint. Kruising met Klein Zilver moest tot de gewenste verzilvering leiden. Dat deed het ook.

Vlak voor mijn verhuizing beschikte ik over acht blauwe Kunders met verzilvering die ik had beloofd aan een jonge fokker uit de vereniging. Deze zou ze onder zijn eigen naam ter goedkeuring gaan aanbieden op de Noordshow in Assen. Bij nadere inspectie ontdekte ik echter dat alle dieren één witte nagel in de voortenen hadden… In fokkerskringen is dat uit den boze. Dan kun je dus weer helemaal overnieuw beginnen.”

De Kunder: geschikt voor liefhebbers

Het is duidelijk, de zeldzame Kunder kan wel promotie gebruiken. Wiel steekt dan ook met liefde de loftrompet over zijn creatie: “Ten eerste is het een geschikt hobbykonijn, door zijn handzame formaat en zijn rustige karakter. Wie het dier buiten houdt zal zien dat het een dikke pels ontwikkelt. Een dier dat koud zit heeft het beter dan een dier dat te warm zit. Voedingstips? Gewoon de dagelijks portie voer. Een goede korrel, geen vismeeltroep. En geef als afwisseling ook wat kruiden. Verder goed hooi, en vers, zuiver water. Het liefst zou ik natuurlijk willen dat mensen ermee gaan fokken.”

De Kunder wordt zwart geboren

“Het mooie van fokken? Je ziet alle ontwikkelingsfasen zich voor je ogen voltrekken. Kunders worden zwart geboren. Na een week of vijf beginnen de oortjes te hangen. Het konijn ziet er dan korte tijd uit als een politieagent die het verkeer staat te regelen: het ene oor omhoog, het andere omlaag. Met de dag zie je het konijn veranderen. Zo begint omstreeks de tiende levensweek de verzilvering in te treden. Het begint op de snuit, waarna het zilver zich langzaam over heel het lichaam gaat verdelen. Elke week een beetje meer, totdat de vijftig procent verzilvering is bereikt.”  De ideale Kunder geeft een mooi sprankelend beeld in een zwarte achtergrond. En voor de liefhebbers van andere nuances zoals blauw en bruin hoop ik dat de fokkers die kleuren ook zullen ontwikkelen, want de Kunder is het waard!” Meer informatie over de Kunder vind je bij de fokkersclub hangoren.

Beknopte rasomschrijving Kunder Hangoor

Lichaam: geblokt, massief en breed gevuld, met een middellange, zachte, glanzende pels, dicht ingepland, rijk aan onderhaar. Korte, dikke en gespierde benen. Goed gevulde achterhand, die kort is afgerond zonder hoekig te zijn. Lage stelling.
Kop: breed met een goed gebogen neusbeen en de hangoren in een brede stevige vorm met de schaalopening naar het hoofd gekeerd. Korte, krachtige nek. Door de ombuiging van de oren aan de basis ontstaan op de kop twee zichtbare verhogingen, kronen genoemd. Hoe zwaarder en steviger de oorstructuur, hoe beter deze kronen uitkomen.
Kleur en verzilvering: zo intens mogelijk voor een contrastrijke, gelijkmatige verzilvering over het gehele lichaam.

Tekst: Margriet Markerink. Foto: George Ciotlausi 

Meer lezen over boerderij- en andere hobbydieren? Word abonnee van ons tijdschrift.