Previous Page  26 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 26 / 48 Next Page
Page Background

Boeren

vee

1/2018

26

De wens was er al lang om weer kippen te

gaan houden, maar de tijd ontbrak om

een hok te maken. Na vier jaar in ons

nieuwe huis is het eindelijk zover: we

kunnen kippen gaan uitzoeken! Welk

ras zullen we nemen? En kan er ook een

haan bij?

V

roeger op ons huurboerderijtje hielden we Friese

hoenders. Zilverpel, oftewel: wit met zwarte stipjes.

Precies zoals op de schoolkeurplaat vroeger. Prachtige

dieren, die vrij op het erf scharrelden. Toen er een kuikentje

kwam was het helemaal feest. Het enige grote nadeel was de

agressiviteit van de haan.

Toen we een baby kregen, durfden we hem niet alleen buiten op

het kleed te laten. En ook zelf gingen we alleen met hark of

bezem het erf over.

Tot de huisbaas-boer ons voorstelde de haan ‘op wintersport’ te

sturen, en hier een handje bij hielp. Met enige moeite hapten we

een paar dagen later de ons bekende hanenpoten -die ons zo vaak

achterna hadden gerend- weg.

Dus: maar geen Friese hoenders meer. Wat dan wel? Het leek me

wel mooi opnieuw bij te gaan dragen aan het in standhouden van

een zeldzaam ras. Maar welke? We besloten naar Oneto te gaan,

de grote kleindierenshow in Enschede. Daar zouden we alle

rassen in het echt kunnen ontmoeten, net als hun fokkers.

Oneto: stikvol prachtige dieren

3 december was het zover: we hoorden het gekakel en gekukel al

bij de ingang. De grote helverlichte hangar op vliegveld Twente

was gevuld met een kakofonie van kleuren en geluiden. Mijn

hart maakte een sprongetje bij het aanschouwen van zoveel

biodiversiteit.

De vogels, apart in kooien, leken echter niet erg op hun gemak.

Een enkeling hield de ogen dicht, anderen bewogen zenuwachtig

heen en weer. Naast elkaar waren de vogels soms wel rustig. De

konijnen leken het geheel meer stoïcijns te ondergaan. De

hokken waren allemaal wel schoon en netjes en allemaal voorzien

van drinkwater. Dochter Annabel: “Waarom hebben ze eigenlijk

geen stok? Dan kunnen ze toch niet slapen?” Ze heeft goed

opgelet toen haar vader het hok maakte met speciale zitstokken

voorzien van oliebadjes aan de zijkanten, een goede val voor de

bloedmijten. “Uhh, dat weet ik eigenlijk niet, maar straks thuis

wel weer.”

De mensen die er liepen gaven ook aan dat het wel zwaar was,

drie dagen show. “Maar alles voor de goede zaak, het in stand

houden en verbeteren van zeldzame rassen”, zei Ad Taks. Hij is

fokker van het Chaams hoen en samensteller van Onze Neder-

landse Huisdierrassen, een prachtig fotoboek ter inspiratie voor

mensen zoals ik.

Met uitsterven bedreigd

Ik had een lijstje mee van het centrum genetische bronnen,

waarop stond dat het Assendelfts hoen, de Eikenburger kriel, de

Kraaikop, de lakenvelder kriel en de Schijndelaar met uitsterven

bedreigd worden, evenals het Drents hoen patrijs type bolstaart.

Dat was het idealen lijstje.

Daarnaast hadden we nog onze eigen wensen: naast zeldzaam

moest het ras niet te groot zijn en rustig van karakter. En, al

lopende tussen de kooien, kwamen mijn man en ik erachter dat

we beiden van contrasterende kleuren houden. Liever zwart-wit,

rood- zwart dan oranje-geel.

Een enthousiaste fokker van Hollandse krielen prees zijn kippen

aan. Deze waren inderdaad prachtig, in allerlei kleurslagen en

soms met wel hele mooie stippen. Maar niet zeldzaam.

Zandrassen rustiger dan kleirassen

Ad Taks legde ons uit dat de kleirassen die vooral uit de kuststre-

ken komen, over het algemeen wat opvliegender van aard zijn

dan de landrassen van de zandgronden. Hij suggereerde daarom

het Drentse hoen. Volgens hem en volgens het lijstje konden we

voor rasbehoud het beste de bolstaart variant kiezen. Deze had

echter 1 groot nadeel voor ons: we vonden hem - sorry fokkers-

niet mooi. We houden juist van de prachtige staarten van kippen

en vooral van de haan.

Wij krijgen kippen!

Ewald Oude Voshaar stond ons als Drents hoen ambassadeur vriendelijk te woord