Previous Page  15 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 15 / 48 Next Page
Page Background

15

Boeren

vee

Met de gans gaat het goed

Om maar met het goede nieuws te beginnen: met onze gans gaat het

goed. In het vorige nummer van Boerenvee vertelde ik over de gans

met de gebroken snavel.

De gans, een naam heeft hij niet, troffen we op een goede dag aan met

een gebroken snavel. Om precies te zijn: van de ondersnavel was het

voorste deel afgebroken en dat hing als een los flapje naar beneden.

De plaatselijke dierenarts verwees ons door naar vogelarts Tony Oranje

in Zelhem. En zo toog Suzette, de gans opgesloten in een grijze

afvalcontainer achterin onze bedrijfsbus, aan het eind van de middag

naar het spreekuur van de vogeldokter.

Zelf had ik nog even overwogen om het loshangende stuk snavel met

een knijptang er helemaal af te knippen. Helemaal fout. Dat zou

volgens Oranje het doodvonnis voor de gans hebben betekend. Hij zou

waarschijnlijk doodgebloed zijn.

Of hij de gans kon redden, kon Oranje niet beloven. Eigenlijk had hij

onze gans veel eerder onder ogen willen hebben. Misschien was het al

te laat om het afgebroken snaveldeel weer vast te laten groeien. Maar

hij wilde het in ieder geval proberen.

Oranje en zijn assistente brachten de gans onder narcose door zijn kop

in een trechterachtig apparaat te duwen. Vrijkomend gas zorgde voor

een algehele versuffing van de gans.

De dierenarts kon nu in alle rust met de gans aan het werk. Hij bracht

het gebroken snaveldeel weer in de juiste positie. Voor zo ver mogelijk

althans, want er was ook een stukje snavel verdwenen. Met een

boormachine van de bouwmarkt boorde hij vier kleine gaatjes: twee in

het afgebroken deel en twee in de resterende ondersnavel. Door

vervolgens ijzerdraad door de gaatjes te halen, lukte het Oranje om

beide snaveldelen stevig met elkaar te verbinden. Al met al was hij wel

een uur druk met de arme gans.

Suzette kreeg de opdracht mee om de gans de eerste weken binnen te

houden, en hem gemalen voedsel, bijvoorbeeld gemalen luzerne, te

geven. Belasting van de snavel moest zo veel mogelijk voorkomen

worden.

Na thuiskomst hebben we onze beide ganzen opgesloten in een

paardenstal. Suzette heeft wekenlang haar best gedaan om het advies

van de dierenarts op te volgen. Gemalen lucerne was geen succes. Dat

aten de ganzen nauwelijks. Maar een papje van gemalen watervogel-

korrels dat ging er wel in. En na een paar weken aten de ganzen ook

geplukt en kort geknipt gras.

Ondanks het feit dat ze zich enorm inspande voor de gans, had

Suzette er een hard hoofd in of het wel goed zou komen. Dat er een

stukje snavel weg was, was goed zichtbaar. En het afgebroken

snavelstuk kleurde behoorlijk donker. Zou er van vastgroeien wel

sprake zijn?

Dierenarts Oranje moest het verlossende woord brengen. Op een

morgen in december reden we weer naar Zelhem. Oranje zag dat het

goed was. Opgetogen zagen we de dierenarts aan het werk gaan met

zijn gereedschappen nadat de gans weer een gasnarcose onderging.

Met een dremel sleep de vakman nog wat oneffenheden weg. Daarna

konden ook wij de van ijzerdraad bevrijde snavel van dichtbij bekijken.

Inderdaad, de snaveldelen waren mooi weer aan elkaar gegroeid.

Inmiddels is het eind januari. Beide ganzen scharrelen overdag weer

vrolijk over het erf. Graag zijn ze bij ons mensen in de buurt. De

beschadigde gans is het makst. Doordat we hem de laatste maanden

regelmatig in de handen hebben gehad is hij nauwelijks schuw meer.

We genieten van onze ganzen.

Column

Berrie Klein Swormink woont met

vrouw en kinderen in Lettele (Ov.)

Hij is hoofdredacteur van

Boerenvee, en combineert

journalistiek werk met een

biologischeBrandrode-

runderen-boerderij.

Met een dremel sleep dierenarts Oranje oneffenheden op de weer vastgegroeide snavel we

Dierenarts Tony Oranje verwijdert het ijzerdraad uit de snavel van onze gans.