Previous Page  42 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 42 / 48 Next Page
Page Background

Welsh pony’s

Welsh pony’s komen uit het Engelse Wales: een bergachtig heuvel-

landschap in het Westen van het Verenigd Koninkrijk. De oorspron-

kelijke kleine Mountain Hill pony’s (nu Welsh Mountain pony’s

genaamd) zijn door de Romeinen gekruist met Arabische paarden,

waaruit al voor 1600 de Welsh Cob ontstond. De invloed van het

Arabische bloed is nog duidelijk aan het edele hoofd met uitste-

kende grote ogen te zien. Verder is de romp geblokt, zijn de

pijpbenen kort, de schouders breed, de hals heeft een brede aanzet

en voldoende lengte en de pony’s hebben vaak een weelderige

manendos met slag erin. Ook zit er behang aan de benen, maar niet

teveel. Welsh pony’s komen voor in alle kleurslagen: van schimmel

tot bruin tot pikzwart, behalve bont. Maar, bij de Welsh Cobs komt

de kleur schimmel niet voor. Deze worden niet opgenomen in het

stamboek. Bij alle andere secties zijn er wel schimmels. Nederland

kent twee stamboeken, waarvan er echter maar één is erkend door

het o‹ciële moederstamboek in Wales (de WPCS – Welsh Pony and

Cob Society) en zich dochterstamboek mag noemen, namelijk de

WPCV (Welsh Pony en Cob Vereniging). Daarnaast is er de NWPCS

(Nederlands Welsh Pony en Cob Stamboek).

Boeren

vee

42

maken. Niet met woorden, maar eerst met aan aanraking, zodat

hij geaard is.

Ook bij volwassenen maakt het paard veel los. Vooral bij mensen

die teveel van zichzelf hebben gegeven brengt de vraag “wanneer

heb jij je voor het laatst echt gedragen gevoeld” veel emoties naar

boven wanneer zij op het paard zitten.

Vanuit hun kuddegedrag proberen paarden elkaars spanningen

weg te nemen om als groep sterker te zijn. Dit gedrag projecteren

zij ook op mensen.

Met dit gegeven kan veel meer, denkt Helma. Daarom start zij

Zorgboerderij Gerstloo.

Wij bieden een warm welkom aan alle zorgvragers en hebben

speciale groepen voor mensen met een Ernstig Meervoudige

Beperking.

Opvang andere dieren

Naast de paardenhouderij worden er zo nu en dan nog andere

dieren opgevangen. Zoals de boerderijkatten en sinds een jaar is er

de gepensioneerde blindengeleidehond Shamus. Helma: “Een

geweldig lief dier dat echt geniet van zijn vrijheid.” Ook zijn er

konijnen die zijn gered van de kerstmaaltijd en af en toe komen er

een paar ‘aanloop-kippen’. Regelmatig staat er een logeerpaard,

omdat de baasjes op vakantie zijn of is er een revalidant. Daarbij

komt alle kennis en ervaring van Herman die tevens paraveteri-

nair is, goed van pas.

Helma lacht, “Nee, van tv kijken komt niet veel, maar ik krijg alle

trends wel mee via de kinderen op school.”

Vakanties naar Wales

Vakanties zijn er wel, naar Wales natuurlijk. “Wales vind ik nog

sprookjesachtiger dan Schotland. De landschappen zijn prachtig,

de sfeer soms mystiek. En er is ieder jaar de Royal Welsh Show.

Een fantastisch evenement met de mooiste paarden, voornamelijk

de Welsh Cobs, maar ook andere rassen en typen paarden. Het

hoogtepunt voor ons zijn de senior stallions op woensdagmiddag,

een waar spektakel.”

Tjitske Ypma

methode die gebaseerd is op een holistische mensvisie en die alle

ontwikkelingsgebieden van de deelnemers stimuleert. Er wordt

met deze methode gewerkt op instellingen en scholen voor het

basisonderwijs. Thyra helpt ook met de opstart van de zorgboer-

derij en het ontwikkelen van de intakes en zorgplannen. Zo

brengen verschillende professionals hun kennis en ervaring

samen in de zorgboerderij.

In de zorgboerderij komen de passies van Helma samen. Het

lesgeven, het werken met mensen en de paarden. Helma, die

onder andere les gaf op een manege van de Stichting Paardrijden

voor Gehandicapten in Doorn, geeft al jarenlang begeleiding aan

mensen met een beperking die met paarden willen omgaan.

Bijzondere ervaringen

Ook vertelt zij gepassioneerd over de grote bijdrage die de paarden

leveren aan de ontwikkeling van mensen. Helma: Vaak nodig ik

kinderen bij ons op stal uit die op school uitvallen of moeilijk

gedrag vertonen, om met de paarden te werken. Het paard, dat

van nature nieuwsgierig is wie zijn kudde betreedt, maakt altijd

contact met de deelnemer en vindt feilloos de juiste manier om

contact te maken. Terwijl wij mensen hier soms jaren naar

zoeken! Ik observeer het paard en maak gebruik van zijn wijze van

communiceren met een deelnemer. Sommige mensen zijn

bijvoorbeeld niet rechtstreeks, via hun hoofd, aan te spreken.

Doordat het paard via andere gebieden communiceert toont het

ons veel mogelijkheden.

Een jongen uit mijn klas vertoonde ongewenst gedrag, waar hij de

klas in meetrok. Hij was hierop niet aan te spreken. Ik heb hem

met zijn moeder uitgenodigd op stal en op het paard werd de

jongen heel anders. Het lukt sindsdien beter contact met hem te