Previous Page  41 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 41 / 48 Next Page
Page Background

de sectie B pony’s (groter en luxer dan de sectie A), Welsh Ponies

of Cob type (sectie C), de Welsh Cob (sectie D), de WPBR (Welsh

Part Bred pony, deze heeft minimaal 12,5 % Welsh-bloed) en in

Nederland de NWR pony’s (De Nederlands Welsh Rijpony, heeft

minimaal 25 % Welsh (sectie A of B) bloed. Bij een geringer

percentage Welsh bloed dan 100 % is uitsluitend Engels, Arabisch

of Anglo-Arabisch volbloed toegestaan.

Stal Gerstloo houdt van het oorspronkelijke type Welsh Cob:

breed, niet te hoogbenig, veel bot, een kruis dat niet vlak is of

afhangt en met een hoge staartimplant, een flink front, kleine

oortjes bij de hengsten en een aansprekend hoofd met een groot

oog en een pony-uitstraling. Helma: “Dat is de Engelse standaard.

Wij gaan daarom graag naar keuringen met een Engelse jury.”

Rijden geeft een heerlijk gevoel

Helma is nu tien jaar met de Welsh Cobs bezig; haar man Herman

al 35 jaar. Hij is elf keer op rij met verschillende hengsten

Nederlands Kampioen geworden. Helma is verzot op de dieren.

“Ze zijn sensibel, met een pittig karakter maar tegelijk goudeer-

lijk, en altijd werkwillig. Ik heb nog nooit een luie Welsh Cob

getroffen. Ik rijd de Gelderse (KWPN-ers) daarom altijd als eerste,

anders valt het tegen. Want tegen een ritje op een echte Welsh

Cob kan geen paard op. Het geweldige front en het van nature

actieve achterbeengebruik geeft een heerlijk gevoel.”

Ze maakt de pony’s zelf zadelmak samen met de medewerkers van

de stal, en rijdt ze onder het zadel of aangespannen. “De pony’s

zijn oersterk en zijn daarom geschikt voor zowel kinderen als

volwassen”. Naast de vaste medewerkers en stagiaires komen er

ook regelmatig mensen helpen. Een mevrouw komt gewoon een

dag in de week paarden poetsen omdat zij dat fijn vindt. “Het

mooie is dat de dieren dat ook heerlijk vinden: ik merk dat ze al

ontspannen wanneer zij eraan komt.”

Zorgboerderij beginnen voor mens-paard

contact

Deze mevrouw, Thyra Koeleman is logopediste en auteur en heeft

onder andere de methode ‘Ervaar het maar’ geschreven. Een

W

elsh Cobs zijn niet de eerste paarden waar je aan

denkt bij een zorgboerderij, maar volgens Helma zijn

de Welsh Cobs uitermate geschikt voor dit werk. “De

paarden kunnen prachtig showen, maar zij zijn ook heel eerlijk en

betrouwbaar. De vier paarden die worden gebruikt voor de

zorgboerderij zijn daarvoor speciaal door mij opgeleid. Maar ook

bij de dekhengsten zou er niets gebeuren als een kind de stal in

zou gaan.”

De paardennamen vliegen me om de oren als we door de stallen

lopen, maar één naam komt steeds terug: die van Marvel, een van

de zes dekhengsten van de stal. Hij staat in de eerste stal:

pikzwart, met een fors front, prachtige manen en zeer wakkere

ogen een ware verschijning. Hij is tegelijk de vader van vier

merries op de stal. Het zijn de vijfjarige Trefaes Evita’s Dream en

El Hana’s Black Beauty die dit jaar voor het eerst de showring

zullen betreden. En er zijn nog twee tweejarige merries van hem

in de opfok. Ook zijn er op Stal Gerstloo vier merries drachtig van

hem en ook nog een aantal verspreid over Nederland.

Daarnaast zijn er nog twee sectie D hengsten op de stal: Trefaes

Arfon en Trefaes Brenin Victor. De hengst Trefaes Brad Pit verblijft

momenteel in Wales bij zijn mede-eigenaar.

Helma legt uit dat de Welsh pony’s verdeeld zijn in verschillende

secties, van klein naar groot: de Welsh Mountain pony (sectie A),

41

Boeren

vee

2/2016

Welsh Cob stal Gerstloo:

meer met paarden

Herman en Helma de Jong van stal Gerstloo uit Eefde leven ván de paarden, maar vooral

ook mét paarden. Maar liefst 21 paarden en pony’s staan bij hen op stal, voornamelijk

Welsh Cobs: dekhengsten, fokmerries en opfok, plus twee Gelderse paarden. Herman is

orthopedisch hoefsmid en paraveterinair en Helma is instructrice en staat voor de klas.

Zij wil school en paard echter meer combineren en gaat daarom een zorgboerderij

beginnen. “Mensen leren zoveel van paarden. Met name mensen die wat moeilijker contact

maken, komen door paarden weer met beide benen op de grond.”