Previous Page  33 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 33 / 48 Next Page
Page Background

33

Boeren

vee

2/2016

Maar toch: je kijkt zo’n koe in de ogen, en daarna leid je haar

naar de dood.

“Ja, dat is inderdaad een vak. Ik heb groot respect voor de

mannen die het daar doen. Het is haast een choreografie tussen

dier en mens. Het gaat heel rustig, ze kijken goed naar het dier en

zorgen voor minimale stress. Het is goed dat er professionals mee

bezig zijn, en niet alleen machines.”

Zou het goed zijn als alle vleeseters zelf eens een dier slachten?

“Ik vind niet dat iedereen zelf een dier moet hebben geslacht om

vlees te ‘mogen’ eten. Een dier slachten is best wel moeilijk en

voor het dier is het daarom beter als vakmensen het doen. Ik vind

‘Natuurlijk snap ik dat je

met je kat meer band

hebt dan met het varken

dat je eet.’

Marijn Frank vindt dat je moet weten

wat ervoor nodig is geweest om

een stuk vlees op je bord te krijgen.

wel dat men moet durven kijken naar beelden van een slachting.

Je moet weten wat ervoor nodig is geweest om een stuk vlees op je

bord te krijgen.”

Is het je zelf gelukt?

“Kijk naar de documentaire.”

En eet je nu minder vlees?

“Ja, hooguit twee keer per maand. Ik sta er nu bij stil dat het een

heel leven kost om mij van vlees te voorzien. Ik gooi het niet

meer achteloos achterover.

Ook koop ik bewust vlees: ik weet wat ik eet, en alleen vlees van

dieren die een goed leven hebben gehad. Maar dan geniet ik er

ook enorm van.”

Voel je je daar nu prettiger bij?

“Ja zeker. Het maken van de documentaire, en vooral ook de

bijbehorende therapie heeft mij geholpen uit het zwart wit

denken te komen. Vlees was haast een obsessie, terwijl ik het niet

wilde: de vleesindustrie supporten. Ik denk dat ik er nu mijn weg

wel in heb gevonden, door veel minder en heel bewust te eten.

Mijn dochter eet nu ook met ons mee, dus twee keer per maand

verantwoord vlees.”

Tjitske Ypma