Previous Page  32 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 32 / 48 Next Page
Page Background

Boeren

vee

2/2016

32

M

arijn Frank is tv presentatrice van de Keuringsdienst

van Waarde en tegelijk verzot op vlees. Dat bracht

haar tot de documentaire Vleesverlangen. Want

haar afkeur van de intensieve veehouderij en grootschalige

slachthuizen werd steeds groter, en tegelijk bleef het verlangen

naar vlees hardnekkig aanwezig. Haar driejarige dochter gaf ze

bewust geen vlees: ze wilde haar niet met schuld belasten.

In de documentaire gaat ze op onderzoek uit. Waarom is ze zo

verzot op vlees? Het blijkt in haar genen te zitten: op plaatjes van

vlees reageren haar hersens tien keer sterker dan bij plaatjes van

seks. Tegelijk wil ze haar ogen niet sluiten voor de realiteit waarin

de meeste dieren voor vleesproductie worden gehouden. En, ze

gaat de uitdaging aan om zelf een koe te slachten. Want alleen als

ze zelf een dier slacht, is ze niet langer hypocriet, is de gedachte.

Zou het haar lukken? Bekijk het zelf: op Vleesverlangen staan de

bioscoopdata, en 26 mei komt de documentaire op tv.

Op de Berlinale (het grootste filmfestival van Europa, in Berlijn)

werd de documentaire hoog gewaardeerd. Boerenvee mocht

Marijn interviewen vlak voor haar reis naar Berlijn.

Tien vragen:

Houd je van dieren?

“Eigenlijk houd ik vooral van dieren om ze op te eten. Ik heb wel

een kat gehad, maar toen die na de geboorte van mijn dochter de

boel onder piste, heb ik haar weg gedaan naar mijn moeder. Daar

heb ik weinig moeite mee gehad.”

Dat klinkt vrij afstandelijk, waarom maak je je dan druk om dierenwel-

zijn?

“Ik houd niet speciaal van dieren, maar ik vind het onethisch ze

zo te houden als we in de intensieve veehouderij laten gebeuren.

Ik geloof in de autonomie van dieren, en een dierwaardig bestaan.

Daarbij past niet dat je ze alleen houdt om zo snel mogelijk tot

vlees te worden. De plofkip is haast geen dier meer, maar een

homp jong vlees dat niet op zijn eigen poten kan staan.”

Ben je bekend met dieren?

“Ik ben niet met dieren opgegroeid, maar ben voor

de Keuringsdienst wel op veel plaatsen geweest

met dieren. Op boerderijen, in slachthuizen. Ik ken

ze dus wel van dichtbij.”

Is er voor jou geen onderscheid tussen huis -of

productiedier?

“Natuurlijk snap ik dat je met je kat meer band

hebt dan met het varken dat je eet. Tegelijk snap

ik niet hoe je duizenden euro’s aan een kat kunt

uitgeven, terwijl je het ene na het andere dier

oppeuzelt tegen een prijs die alleen maar zonder

dierwaardig bestaan de kosten kan dekken. “

Je hebt voor de documentaire stage gelopen in een

slachthuis. Hoe vond je dat?

“Het slachthuis van René Pals is heel anders dan

andere slagerijen. Er gaan hooguit enkele

tientallen dieren per dag doorheen, terwijl dat

bij grote slachthuizen om duizenden gaat.”

Tien vragen aan Marijn Frank:

Maakster documentaire

Vleesverlangen kijkt

koe in de ogen