Previous Page  17 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 17 / 48 Next Page
Page Background

17

Boeren

vee

4/2014

Nadat het ras bijna was uitgestorven, gaat het - mede dankzij de

inspanningen van de Stichting Zeldzame Huisdierrassen - sinds

eind jaren zeventig van de vorig eeuw weer voorzichtig bergop-

waarts met de Lakenvelder. Tegenwoordig wordt de Lakenvelder

gehouden als hobbyrund, als vleesrund en door een enkeling ook

voor de melk. De gemiddelde gift per lactatie is 5.000 kilo.

De lakenvelder staat met ca. 1.700 dieren als ‘bedreigd’ te boek

(telling 2012). Stamboek/rasvereniging, meer info:

www.zeldzamerassen.nl/Lakenvelder%20runderen

6. Witrik

De witrik, ook wel witrug, ruggeling, griemel of aalstreep

genaamd, is formeel geen ras maar een kleurslag. Het is niet

onwaarschijnlijk dat in het verdere verleden een groot deel van de

Nederlandse veestapel een witte streep over de rug had. De ideale

witrik heeft de volgende aftekeningen: een witte aalstreep over

de gehele nek en rug, een witte staart, witte onderzijde en een

gespikkelde kop. Ter hoogte van de lendenwervels dient de

aalstreep net zo breed te zijn als deze wervels.

De fokkerij is tamelijk onvoorspelbaar, lang niet iedere kruising

witrik maal witrik levert een goed getekende witrik op.

Er zijn globaal twee typen witrik, de ‘ouderwetse’ en de ‘moder-

ne’. De eerste kent niet of nauwelijks inmenging van ‘vreemd’

bloed, terwijl de moderne variant òf melktypisch (met Holstein

bloed) òf vleestypisch (meestal met verbeterd roodbont bloed)

gefokt is.

Ook in het buitenland komen rundertypen of -rassen voor met

een opvallende aalstreep, zoals de Pintzgauer, het Vogezen- en

het Fjall vee. De Nederlandse witrik staat met 500 dieren als

‘bedreigd’ genoteerd bij de SZH (telling 2012). Stamboek/

rasvereniging, meer info:

www.zeldzamerassen.nl/de%20witrik

Moderne melkveerassen

7. Holstein-Friesian

Het Amerikaanse Holstein-Friesian vee is sinds enkele decennia

wereldwijd het belangrijkste melkvee ras, zo ook in ons land. De

‘Holstein’ stamt direct af van de Nederlandse Fries-Hollandse

zwartbontfokkerij in de 19e eeuw. Amerikaanse fokkers creëerden

uit geïmporteerde dieren een groot, doch weinig bespierd dier

met een enorme melkgift.

De hedendaagse ‘Holstein’ meet zo’n 145/148 centimeter. Naast

de overbekende zwartbonte HF kwam er na verloop van tijd ook

een roodbonte variant, de ‘Red Holstein’. Per lactatie geeft een

zwartbonte HF koe gemiddeld 9.500 kilo melk.

De hoge productiviteit heeft ook een keerzijde: het valt niet mee

het dier gezond te houden. Daarom is men het ras de laatste jaren

3. Verbeterd roodbont

Verbeterd roodbont vleesvee is het enige Nederlandse vleesras.

Het is in de tweede helft van de vorige eeuw ontstaan uit het MRIJ

vee. Doel was en is het fokken van een edel, goed bevleesd dier,

‘rondgeribt’, lang gelijnd en met een goede verdeling van de spie-

ren. Het is een handzaam dier met een goed karakter. Er is een

A-type dat ‘luxe’ bespierd is (dikbil) en een B-type dat normaal

bespierd is.

De kleur is vaak donker roodbont, maar ook overwegend rood en

‘baggerbont’ komen voor. Verbeterd roodbont vee is meestal niet

groter dan 120/130 centimeter. Grote kalveren moeten vaak via

een keizersnede ter wereld komen, waartegen steeds meer

weerstand ontstaat. Het verbeterd roodbont vee staat met 1.500

dieren als ‘bedreigd’ genoteerd op de lijst van de SZH (telling

2012). Stamboek/rasvereniging, meer info: www.verbeterd-

roodbont-vleesvee.nl

4. Groninger blaarkop

De Groninger blaarkop kwam van oorsprong niet alleen in

Groningen, maar ook in het zuidwesten van ons land voor. De

term ‘blaar’ duidt op de gekleurde vlek rond de ogen. Deze mag

‘los’ zitten, maar ook met de gekleurde wang verbonden zijn. De

blaar heeft een functie: roze (pigmentloze) oogleden zijn gevoelig

voor zonnebrand.

Blaarkoppen zijn er zowel in het zwart- als in het roodbont,

hoewel de laatste in het verleden nooit erkend geweest is. De

blaarkop is gemiddeld 135/140 centimeter groot, heeft een

volgzaam karakter, een goede gezondheid en is behoorlijk ‘hard’.

De gemiddelde melkgift ligt rond de 6.000 kilo per lactatie.

Daarnaast levert de blaarkop ook een mooi stukje vlees (dubbel-

doel). Dit alles maakt het ras geschikt voor minder intensief

gebruik zoals op biologische bedrijven. De Groninger blaarkop

staat met 2.000 dieren als ‘bedreigd’ genoteerd op de lijst van de

SZH (telling 2012). Stamboek/rasvereniging, meer info:

www.zeldzamerassen.nl/groningerblaarkop

5. Lakenvelder

Een van de oudste en meest opvallende Nederlandse runderras-

sen is de Lakenvelder, het middelgrote zwarte of rode rund met

het witte ‘laken’ strak rond het lichaam. Deze band, die tussen de

schouder en de heupknobbel hoort te liggen, dient op z’n smalst

nog altijd 20 centimeter breed te zijn. Tong, horens en hoeven

ziet men het liefst donker (gepigmenteerd). De gemiddelde maat

is 130 centimeter.

De geschiedenis van de Lakenvelder gaat terug tot de 12e eeuw.

Aanvankelijk was het een ‘gewoon’ productiedier (melk en vlees),

later werd het vooral een parkrund, bedoeld als ‘aankleding’ voor

weides rond landhuizen en kastelen.

Jersey

Hereford

Schotse Hooglander