Previous Page  26 / 48 Next Page
Information
Show Menu
Previous Page 26 / 48 Next Page
Page Background

26 Boerenvee 5-2013

B

oerin, gaan we weer hertjes voeren?”

Een flinke groep kinderen huppelt

enthousiast om Willeke de Weerd heen.

Ze vieren vakantie op camping ´Hertenboerde-

rij De Weerd´. Het voermoment is vaste prik.

Elke avond rond 19:30 uur rijden Willeke, of

haar moeder Annie, een grote kruiwagen vol

boterhammen en bolletjes naar de hertenwei-

de. “Het zijn restjes brood van de plaatselijke

bakkerij. De herten vinden het heerlijk”, vertelt

de jonge hertenboerin.

De dieren hebben het snel in de gaten en

dartelen naar de kinderen toe. Gretig rapen

kinderhandjes de stukjes brood uit de kruiwagen

om ze vervolgens aan de sierlijke herten te

voeren. “Hé, ik heb die grote daar gevoerd,

moet je dat gewei zien”, een meisje wijst trots

naar het mannelijke edelhert, ook wel bok

genoemd. Een paar meter verder op constateert

een jongen dat het brood op is. Hij plukt snel

een bosje vers gras, propt het door het gaas en

lokt daar de herten mee.

Willeke geniet zichtbaar: “Het is zo mooi om te

zien dat iedereen plezier heeft met de herten. De

beesten hebben een grote aantrekkingskracht

op mensen. In het bos moeten ze moeite doen

om edelherten te spotten, en hier lopen ze

zomaar in de wei.”

Willeke staat drie dagen per week voor de klas

als wiskunde docent, naast boerderij en

camping. Moeder Annie is de andere drijvende

kracht, maar ook vader Herman en de rest van

het gezin draagt een steentje bij.

“De combinatie van camping en herten is heel

leuk”, legt Annie uit. “De campinggasten vinden

het boeiend om te zien hoe we de herten

houden. Dat zie je ook bij de kinderen die hier

hun kinderfeestje komen geven. Je merkt dat

veel mensen een druk leven leiden, ze gaan

voorbij aan de puurheid van de natuur. Wij

vinden het fijn om het vrije boerenleven met hen

te delen.”

Paringstijd

Familie De Weerd heeft sinds 2002 een

hertenboerderij. De honderd herten lopen op

graspercelen die zijn omgeven door gaashekken

van wel twee meter hoog. Die hoogte is een

vereiste bij het houden van herten, ook in de

stal, anders springen de dieren eroverheen.

De herten zijn verdeeld over twee roedels. De

eerste bestaat uit vrouwelijke edelherten

(hinden) en één bok. In september en oktober is

er veel activiteit in deze roedel. Het is namelijk

paringstijd en de bok bevrucht zijn dames.

In deze bronstperiode burlt het mannelijke

edelhert voortdurend. Met dit oergeluid probeert

hij indruk te maken op de hindes. Ook rent hij

fanatiek heen en weer om de hinden en hun

jongen bijeen te drijven.

“Er is altijd maar één bok binnen een roedel. Hij

is het meest vooraanstaande hert en wordt ook

wel de plaatsbok genoemd. Zou er nóg een bok

binnen de groep zijn, dan ontstaat er een

gevecht”, legt Willeke uit. “Dat gaat echt op

leven en dood. De plaatsbok bakend zijn

terratorium af door te burlen en met urine te

sprenkelen.”

De hinde is gedurende acht maanden drachtig.

De eerste kalveren worden eind mei en in juni

geboren. Ze hebben de eerste twee maanden

stippen op hun rug. Deze worden steeds lichter

en verdwijnen.

“De hindes kondigen het zelf aan als er een

kalfje geboren moet worden”, zegt Annie. “Dat is

ontzettend fascinerend. De dag voordat ze moet

bevallen loopt ze snel heen en weer over

hetzelfde pad. Onze gasten zitten dan natuurlijk

Wel honderd edelherten dartelen in de weilanden bij familie De Weerd in Terwolde

(Gld.). Willeke en haar ouders Annie en Herman combineren de hertenboerderij met

een camping. En dat blijkt een gouden combinatie.

‘Edelherten

zijn

wonderlijke

dieren’

Elke avond mogen

de campinggasten mee

helpen met voeren.